Iranskie partnerstwa strategiczne: przegląd globalny i regionalny

2

Pytanie, z kim Iran współpracuje, ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia geopolityki Bliskiego Wschodu i globalnej równowagi sił. Aby zabezpieczyć swoje interesy i rozszerzyć swoje wpływy, Republika Islamska stworzyła złożoną sieć sojuszy, obejmującą główne państwa partnerskie po uzbrojone podmioty niepaństwowe. Sieć ta działa na kilku poziomach: globalnych partnerstw z państwami, samorządami regionalnymi oraz tzw. „Osi Oporu”.

Globalni partnerzy rządowi: Rosja i Chiny

Najważniejsze stosunki zagraniczne Iranu utrzymują się z Rosją i Chinami. Obydwa kraje zapewniają istotne wsparcie dyplomatyczne, gospodarcze i wojskowe.

Chiny to największy partner handlowy Iranu, odbierając ponad 80% irańskiego eksportu ropy pomimo amerykańskich sankcji. Podpisana w 2021 r. umowa o współpracy na 25 lat jeszcze bardziej pogłębia powiązania w energetyce, infrastrukturze i innych sektorach. Pekin konsekwentnie sprzeciwia się wysiłkom USA zmierzającym do destabilizacji Iranu i krytykuje politykę USA dotyczącą irańskiego programu nuklearnego. Ten przyczółek gospodarczy ma kluczowe znaczenie dla Teheranu.

Rosja utrzymuje także silne więzi z Iranem, zabezpieczone umową o partnerstwie strategicznym ze stycznia 2025 roku. Umowa ta rozszerza współpracę w sferze politycznej, gospodarczej i wojskowej. Moskwa dostarczyła sprzęt wojskowy, w tym samoloty szkoleniowe Jak-130, planuje także dostawę śmigłowców szturmowych Mi-28. Zarówno Rosja, jak i Chiny wykorzystują kanały dyplomatyczne w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, aby bronić Iranu przed krytyką ze strony USA i Izraela, chociaż żaden kraj nie wykazał chęci interwencji wojskowej w imieniu Iranu.

Regionalni sojusznicy: „Oś oporu”

Oprócz państw Iran wywiera wpływy poprzez nieformalną sieć grup zbrojnych znaną jako „Oś Oporu”. Sojusz ten obejmuje:

  • Hezbollah (Liban): Otrzymuje od Iranu około 700 milionów dolarów rocznie i odgrywa ważną rolę w libańskiej polityce.
  • Hamas (Gaza): Otrzymuje wsparcie finansowe, szkolenia i broń od Iranu.
  • Mobilizacja ludowa (Irak): Wspierane przez Iran bojówki należące do tej grupy grożą atakiem na siły amerykańskie stacjonujące w Iraku.
  • Houthi (Jemen): Kontrolują znaczące terytorium i grożą działaniami odwetowymi przeciwko Stanom Zjednoczonym w przypadku eskalacji konfliktów z udziałem Izraela i Iranu.

Wspierając te grupy, Iran eksponuje siłę na Bliskim Wschodzie bez uciekania się do bezpośredniej interwencji wojskowej na swoim terytorium. Sojusznicy ci służą jako środek odstraszający przed bezpośrednimi atakami ze strony Izraela i Stanów Zjednoczonych.

Wpływ w kluczowych krajach

Iran utrzymuje silne wpływy w kilku krajach poprzez sojusznicze grupy bojówek i organizacje polityczne. W Iraku irańskie bojówki działają w ramach Mobilizacji Ludowej, stwarzając zagrożenie dla stacjonujących tam około 2500 żołnierzy amerykańskich. W Libanie Hezbollah, finansowany i uzbrojony przez Teheran, dominuje w krajobrazie politycznym i militarnym. W Jemenie wspierani przez Iran Huti kontrolują duże części kraju i zagrażają strategicznym szlakom wodnym, takim jak Cieśnina Ormuz i Morze Czerwone, kluczowych dla światowych dostaw ropy.

Wyzwania i słabości

Sojusze Iranu napotkały trudności. Wojna domowa w Syrii osłabiła wpływy Iranu w Syrii, gdy rząd Assada utracił kontrolę nad obszarami używanymi wcześniej do transportu broni i wspierania Hezbollahu. Niedawne konflikty, w tym ataki z 7 października i późniejsze kampanie wojskowe w Gazie i Libanie, osłabiły niektórych członków Osi Oporu. Pomimo tych niepowodzeń grupy w Iraku i Jemenie pozostają aktywne i utrzymują bliskie powiązania z Teheranem.

Ostatecznie sojusze Iranu są kluczowym elementem jego strategii regionalnej. Łącząc partnerstwa z państwami i podmiotami niepaństwowymi, Republika Islamska stara się chronić swoje interesy, przeciwstawiać się presji zewnętrznej i rozszerzać wpływy poza swoje granice.