Heldergele vlekken in de mulch. Het lijkt erop dat iemand zijn huisdier op een ziektedag buiten heeft gelaten. Dat is waarschijnlijk wat u denkt. Maar het is geen hondenbraaksel. Niet echt. Het heet hondenbraaksel-slijmschimmel of Fuligo septica. De naam is niet voor niets sticky. De visuele gelijkenis is moeilijk te negeren.
Het zit op rottende boomstammen of bladafval. Ziet er zacht uit. Voelt sponsachtig aan. Het is eigenlijk een protist. Gerelateerd aan amoeben. Geen schimmel. Deze kleine man eet dood organisch materiaal. Het breekt de mulch af. Verandert rot in voedingsstoffen voor de bodem. Sommige onderzoeken suggereren dat het zelfs zware metalen kan neutraliseren. Het helpt de tuin ademen.
Maar betekent dat dat je het met rust laat?
Niet noodzakelijkerwijs.
Wat veroorzaakt het?
Wind doet het meeste werk. Sporen zijn overal. Klein. Onzichtbaar. Tijdens droge zomers hangen ze in de lucht. Ze wachten. Geduld is de sleutel tot Fuligo septica. Als de regen eindelijk komt. Warme, vochtige, ellendige regen. De sporen worden wakker. Ze absorberen water. Ze splitsten zich open. Ze beginnen te eten.
Je ziet ze op onbehandeld hout. Composthopen. Dikke lagen riet. Soms midden in uw gazon, als het gras zwaar genoeg is. Het groeit waar het schaduwrijk is. Waar het vochtig is. Als het uitdroogt. Het heldere geel vervaagt. Het wordt zwart. Bros. Daarna sterft hij en laat zijn sporen achter om te wachten op de volgende zomer.
Is het gevaarlijk?
Nee. Niet tegen mensen. Niet tegen huisdieren. Het kan allergieën veroorzaken als je het stof inademt, maar meestal zit het daar gewoon lelijk.
De slijmzwam is niet bepaald een plaag, maar de persistentie ervan is wel hinderlijk.
Hoe ermee om te gaan
De slijmzwam komt niet elk jaar terug zoals paardenbloemen. Meestal verschijnt het één keer. Misschien twee keer. Maar de sporen? Ze duren. Ze verspreidden zich. Naaktslakken, slakken en bepaalde kevers eten ze. De schoonmaakploeg van de natuur. Maar wat als je niet genoeg roofdieren hebt? Of als je gewoon niet naar de gele klodder kunt kijken?
Schep het eruit. Gebruik een schep. Haal de bovenste laag uit bloembedden. Gooi het niet in de gewone compost, tenzij je zeker weet dat de stapel heet genoeg wordt om de sporen te doden. Als het koel blijft, plant je het gewoon ergens anders in je tuin.
Schraap het van boomstronken of hout. Een troffel werkt. Wees klaar om het puin op te ruimen. Als je eraan krabt, komen er meer sporen vrij. Ze vliegen de lucht in. Hij verhuist gewoon naar het hek van de buren. Of je rozenstruik.
Hark het gazon voorzichtig. Als je de grond belucht, droogt de slijmzwam sneller op. Maar de wind voert die sporen verder mee. Je wilt het doden. Je loopt het risico het te verspreiden. Er is altijd een afweging.
Blaas het niet af met een slang. Een krachtige waterstraal spuit sporen over drie postcodes. Slechte zet. Laat de slang gewoon in de garage liggen.
Nog steeds hier?
Wijzig de brandstoftoevoer. Slijmzwammen eten rottend hout. Verander je mulch naar iets dat het niet kan eten. Grind. Rivier stenen. Anorganische materialen. Het is lelijk, maar dat geldt ook voor het slijm. Kies je gevechten. Of wacht gewoon. Het sterft vanzelf. Eventueel.
Maakt het je echt uit dat het geel is?
Dinsdag zal het sowieso bruin zijn.
