Strategische partnerschappen van Iran: een mondiaal en regionaal overzicht

6

De vraag met wie Iran zich verbindt is van cruciaal belang voor het begrijpen van de geopolitiek van het Midden-Oosten en de mondiale machtsdynamiek. De Islamitische Republiek heeft een complex web van allianties gesmeed, variërend van belangrijke staatspartners tot gewapende niet-statelijke actoren, bedoeld om haar belangen veilig te stellen en invloed op projecten uit te oefenen. Dit netwerk opereert op meerdere niveaus: mondiale staatspartnerschappen, regionale overheden en de zogenaamde ‘As van Verzet’.

Mondiale staatspartners: Rusland en China

De belangrijkste externe relaties van Iran zijn die met Rusland en China. Beide landen bieden cruciale diplomatieke, economische en militaire steun.

China is de grootste handelspartner van Iran en koopt ondanks Amerikaanse sancties ruim 80% van de Iraanse olie-export. Een 25-jarige samenwerkingsovereenkomst, ondertekend in 2021, verdiept de banden in de energie-, infrastructuur- en andere sectoren verder. Peking verzet zich consequent tegen de Amerikaanse inspanningen om Iran te destabiliseren en bekritiseert het Amerikaanse beleid met betrekking tot het nucleaire programma van Iran. Deze economische levensader is van cruciaal belang voor Teheran.

Rusland onderhoudt ook sterke banden met Iran, geformaliseerd door een strategisch partnerschapsverdrag in januari 2025. Deze overeenkomst breidt de samenwerking uit op politiek, economisch en militair gebied. Moskou heeft militair materieel geleverd, waaronder Yak-130-lesvliegtuigen, met plannen voor Mi-28-aanvalshelikopters. Zowel Rusland als China maken gebruik van diplomatieke kanalen bij de VN-Veiligheidsraad om Iran te verdedigen tegen kritiek van de VS en Israël, hoewel geen van beide bereidheid heeft getoond om namens Iran militair in te grijpen.

Regionale bondgenoten: de ‘as van het verzet’

Naast statelijke actoren oefent Iran invloed uit via een informeel netwerk van gewapende groepen dat bekend staat als de ‘As van het Verzet’. Deze coalitie bestaat uit:

  • Hezbollah (Libanon): Ontvangt jaarlijks ongeveer $700 miljoen van Iran en speelt een belangrijke rol in de Libanese politiek.
  • Hamas (Gaza): Profiteert van Iraanse financiële steun, training en wapens.
  • Populaire Mobilisatietroepen (Irak): Door Iran gesteunde milities binnen deze groep dreigen met aanvallen op Amerikaanse troepen die in Irak zijn gestationeerd.
  • Houthis (Jemen): Beheers een aanzienlijk gebied en dreig met vergelding tegen de VS als conflicten waarbij Israël en Iran betrokken zijn, escaleren.

Door deze groepen te steunen projecteert Iran macht in het hele Midden-Oosten, zonder directe militaire betrokkenheid op eigen grondgebied. Deze bondgenoten dienen als afschrikmiddel tegen directe aanvallen vanuit Israël of de VS.

Invloed in belangrijke landen

Iran behoudt een sterke invloed in verschillende landen via geallieerde milities en politieke organisaties. In Irak opereren door Iran gesteunde milities binnen de Popular Mobilization Forces, wat een bedreiging vormt voor de ongeveer 2.500 Amerikaanse personeelsleden die daar gestationeerd zijn. In Libanon domineert Hezbollah, gefinancierd en bewapend door Teheran, het politieke en militaire landschap. In Jemen controleren de Houthi’s, gesteund door Iran, grote delen van het land en bedreigen strategische waterwegen zoals de Straat van Hormuz en de Rode Zee, die van cruciaal belang zijn voor de mondiale olievoorziening.

Uitdagingen en zwakke punten

De allianties van Iran hebben met uitdagingen te maken gehad. De Syrische burgeroorlog verzwakte haar invloed in Syrië, omdat de Assad-regering de controle verloor over grondgebied dat voorheen werd gebruikt om wapens te verplaatsen en Hezbollah te steunen. Recente conflicten, waaronder de aanslagen van 7 oktober en de daaropvolgende militaire campagnes in Gaza en Libanon, hebben sommige leden van de As van Verzet gedegradeerd. Ondanks deze tegenslagen blijven groepen in Irak en Jemen actief en onderhouden ze nauwe banden met Teheran.

Uiteindelijk vormen de Iraanse allianties een kerncomponent van zijn regionale strategie. Door staatspartnerschappen in evenwicht te brengen met niet-statelijke actoren, probeert de Islamitische Republiek haar belangen te beschermen, externe druk tegen te gaan en invloed buiten haar grenzen uit te oefenen.